nemo 33
Wat ooit begon als een snelle schets op een bierviltje, mondde uit in het diepste zwembad ter wereld in Ukkel. Daar zat wel een periode van acht jaar tussen. Het project van bedenker John Beernaerts moest afrekenen met argwanende financiers en constructiefouten. Toch bleef duurzaam ondernemen het vertrekpunt.
John Beernaerts (48) is eigenlijk een geoloog die iets in de mijnbouw wilde doen. Maar net toen hij afstudeerde, lag de ontginningssector op apegapen en was er geen plaats voor jonge, onervaren mensen als Beernaerts. Door zijn passie voor oude wagens kwam hij eerst terecht in de autosector. Daarna volgde wat hij zijn Indiana Jones-periode noemt: voor een Belgische baggerfirma legde hij een stuk moeras in Borneo droog waar een stad moest komen. Maar hij had nog een andere passie: duiken. Toen hij terug in België was, schetste hij op een avond in een Brussels café een indoorduikinstallatie van meer dan dertig meter diep. Beernaerts zat al sinds zijn zestiende in de duiksport en kende het wereldje door en door. Hij had een plan, maar hoe moest het verder?
Beernaerts begon met een grondig marktonderzoek om te peilen naar de verwachtingen van duikers in allerlei sectoren. "Vooral in de primaire fase is zo'n project erg fragiel", weet hij. "Daarom heb ik zo min mogelijk uit handen gegeven. Alleen als je zelf op alles een concreet antwoord hebt, kan je zo'n uniek project goed aansturen. Ik heb het marktonderzoek dan ook volledig zelf uitgevoerd. Het duikwereldje is klein en binnen de kortste keren wist iedereen van het diepste indoorduikbad ter wereld dat zou worden gebouwd."
Investeerders warm maken voor dit project was geen sinecure. De banken die hij aansprak, haakten stuk voor stuk af wegens te risicovol. Daarom zocht Beernaerts zijn heil bij privé-investeerders. Ook zij stonden in het begin argwanend tegenover de plannen. "Toen ze vroegen welk risico ik zou dragen, zei ik dat ik geen cent salaris wou tot het moment dat het project winst zou maken. Zo beseften ze dat het menens was en heb ik hun vertrouwen kunnen winnen." Dat de banken destijds niet toehapten, was voor Beernaerts trouwens een goede leerschool. "De discussies hielpen mij om mijn businessplan meer solide te maken."
De totale kosten zouden oplopen tot 5 miljoen euro. Het duurde 3,5 jaar voordat de papiermolen, de financiën, de aankoop van het terrein en het uitwerken van de plannen - Beernaerts tekende ze zelf met behulp van één architect - achter de rug waren.
Begin 2000 begon de bouw op een terrein in Ukkel waar voordien voetbalvelden lagen. Bij het installeren van een zwembad van 35 meter diep kunnen kleine probleempjes plots een enorme omvang aannemen. "Op een gegeven moment stelden we vast dat de waterdichting van het zwembad niet voldeed. De aannemer wilde het probleem niet oplossen, waardoor we zelf iets moesten bedenken. Uiteindelijk hebben we de wanden van het zwembad helemaal geijzerstraald ( nvdr - een techniek die veel krachtiger is dan zandstralen) om de gebrekkige dichting te verwijderen en een nieuwe te plaatsen. De officiële opening liep daardoor anderhalf jaar vertraging op. Anderhalf jaar zonder inkomsten terwijl de investeerders over je schouder meekijken: er zijn aangenamer dingen in het leven." Inmiddels draait het zwembad een omzet van 2,3 miljoen euro.
Ethisch en duurzaam ondernemen was bij Nemo 33 het uitgangspunt. Op het dak van het gebouw ligt 120 vierkante meter zonnepanelen. Die energie wordt gebruikt om het zwembad te verwarmen. Om het gebrek aan zonlicht tijdens de winter op te vangen, investeerde Beernaerts onlangs ook in warmtekrachtkoppeling om tegelijkertijd elektriciteit te genereren en het zwembad te verwarmen. De eerste resultaten geven aan dat de kosten van het energieverbruik met ruim 10 % zijn gedaald. Warmtepompen zorgen ervoor dat de warmte die boven het zwembad hangt ook wordt gerecupereerd om het water opnieuw te verwarmen.
De 2,5 miljoen liter water in het bad komen overigens niet uit het waterleidingnet. "We hebben een bron laten aanboren en loodsen het water door een scherp gecontroleerde filterinstallatie. De duikers zwemmen dus rond in drinkbaar bronwater." Ook op het personeelsvlak kiest Beernaerts voor diversiteit. De 45 medewerkers komen uit veertien verschillende landen, zoals China, Rusland, de Filipijnen, Brazilië en Griekenland.
Intussen is Beernaerts' idee naar eigen zeggen rijp voor de export: "Nemo 33 krijgt jaarlijks 60.000 bezoekers, waarvan de helft duikers. Operationeel hebben we alle addertjes uit het gras gehaald. Dus we zijn klaar om ons product elders te repliceren."
www.nemo33.com
Bron: 
.
